آقاي سالارکيا ـ معاون دادستان ـ به خبر نگار ايسنا گفته که: "گنجي ممنوع الملاقات نيست و بر اساس درخواست وکيل و خانواده گنجي زمان ملاقات با وي با موافقت دادستان تعيين مي شود و در اين مدت درخواستي از سوي خانواده و وکيل وجود نداشته که دادستان با آن مخالفت کرده باشد."

در اين باره بايد گفت که بهانه، از اين مضحک تر نمي شود. چرا که طبق اظهارات مکرر مسئولين قضايي از جمله دادستان ، آقاي گنجي دوران محکوميت خويش را مي گذراند و طبق رويه معمول قضايي زنداني که دوران محکوميت خود را مي گذراند هر هفته روزهاي خاصي با خانواده و يا وکيل خود ملاقات دارد، مرخصي مي رود از تماس تلفني روزانه بهره مند است از امکانات درماني استفاده مي کند و ...

مطابق ماده 10 و 9 آيين نامه سازمان زندانها ، زنداني پس از گذراندن يک پنجم از حبس خود در بند عمومي، به زندان باز منتقل و بقيه حبس خود را در آنجا خواهد گذراند. در حالي که کمتر از 3 ماه از حبس 6 ساله آقاي گنجي باقي مانده، به موجب کدام قانون، ايشان بايد در بازداشتگاه انفرادي - امنيتي 2 الف با شرايطي بسيار طاقت فرسا حبس خود را بگذراند؟ آيا معني"زندان باز"، انفرادي 2 الف است ؟ آيا خانواده همه زندانيان براي ملاقات هفتگي خود بايد به دادستاني مراجعه کنند و پس از ساعتها انتظار با انواع و اقسام تهديدها ، تحقيرها و توهين ها مواجه شوند، اگر اين گونه باشد کل دستگاه قضايي تعطيل شده و همه نيروها بايد به بررسي تقاضاي ملاقات هفتگي خانواده و وکلاي زندانيان رسيدگي کنند. با آقاي گنجي نه تنها در حد آيين نامه سازمان زندانها برخورد نمي شود بلکه رفتار با ايشان نسبت به ساير زندانيان از جمله زندانيان سياسي بسيار تبعيض آميز و ناجوانمردانه است.

امروز دقيقاً 112 روز است که ايشان در "گوانتاناموي امنيتي اوين" [انفرادي 2 الف] در شرايطي بسيار سخت به سر مي برد. 37 روز است که از او بي خبريم. همه ما مخصوصا بچه ها و مادر آقاي گنجي در شرايط روحي بسيار بدي به سر مي بريم. به موجب کدام قانون با زنداني که مدت شش سال در حبس به سر مي برد اين گونه رفتار مي شود؟

"سالارکيا وضعيت جسماني گنجي را نسبتا خوب ارزيابي کرد و گفت گنجي در حالت عادي است و مشکل خاصي ندارد."

در زماني که آقاي گنجي يک دوره طولاني اعتصاب غذا را پشت سر گذاشته بود و سپس توسط ماموران ويژه دادستاني به شدت شکنجه شده و کتف چپش به سختي آسيب ديده بود و از امکانات غذايي و دارويي به قدري محروم بود که وزنش 51 کيلوگرم و فشار خون به 7 روي 5 رسيده بود، آقاي سليماني مدير کل زندانهاي استان تهران در مصاحبه اي، وضعيت گنجي را " بسيار مطلوب " توصيف کرد. اکنون حتما شرايط گنجي بسيار سخت تر و بحراني تر است که آقاي سالارکيا وضعيت او را نه "بسيار مطلوب" بلکه "نسبتا خوب" توصيف مي کند.

لازم به ذکر است که در آخرين ملاقات ما با آقاي گنجي [37 روز پيش] وزن ايشان به 50 کيلوگرم، فشار خونش 7 روي 5 و دستانش بسيار يخ بود. او همچنان از نظر غذايي و دارويي و مخصوصا غذايي در شرايط بسيار سختي به سر مي برد. بيم آن مي رود که اين محدوديت شديد غذايي حادثه ناگواري را موجب شود. جهان بداند که اين يک مرگ تدريجي و بي صداست، آنقدر از او مي ترسند - در واقع از اعمال ننگين خود مي هراسند - که حاضر نيستند کسي او را ببيند و خبري از شرايط ناگوار او به بيرون درز کند که مبادا "خفتگان داخلي" و کساني که در واقع خود را به خواب زده اند مجبور شوند سري به نشان تاسف تکان دهند که در اينصورت منافع کنوني و منفع محتمل آينده شان به خطر افتد.

تمام کساني که در اين پرونده به طور مستقيم و غير مستقيم نقشي دارند بايد بدانند که سرانجام روزي ـ که خيلي دور نخواهد بود ـ بايد در دادگاهي که توسط همين مردم برگزار مي شود شرکت کرده و پاسخگو باشند.

نکبت اعمال آنان نه تنها خودشان بلکه خانواده و عزيزانشان را نيز در خود فرو خواهد برد . در آن زمان شايد ديگر شفاعت و گذشت مظلومين کنوني نيز برايشان ثمري نداشته باشد.

معصومه شفيعي 4 دي ماه 84